Veldhuis en Kemper

In hun vijfde cabaretprogramma We moeten praten schetsen Veldhuis en Kemper de stand van zaken tussen de man en de vrouw. De verhoudingen zijn veranderd, maar zijn de rollen niet te veel omgedraaid en stelt de vrouw inmiddels niet wel hele hoge eisen? Hoe reëel is het schrikbeeld van een man die met een geharste torso, voorzien van kortgeschoren schaamhaarfiguurtjes met bijpassende kleurspoeling, gekapt en gekleed volgens de laatste mode, het lievelingsgerecht van zijn vrouw bereidt als ze belt: “Overwerken?”.

Kortom: Veldhuis en Kemper willen praten en daarbij kan het geen toeval zijn dat zij zich in dit programma laat begeleiden door uitsluitend vrouwelijke topmuzikanten: Wieke Garcia en Phaedra Kwant / Lydia van der Meer. Een bezetting die u nog niet eerder van ze zag en een wel heel onverwachte impuls aan het vertrouwde Veldhuis & Kemper geluid geeft.
De pers over We moeten praten:

‘Heerlijke rake zelfspot… voorstelling die zonder twijfel tot de beste uit hun oeuvre behoort... mooie, dramatische vertelling… een hilarische inventarisatie van hun 'verwijfde' bestaan… uiterst geestig inkijkje in het voorbije leven van de twee… een verrukkelijke avond.’ (Algemeen Dagblad ****)

‘Kolderieke dialogen en voortreffelijke liedjes…. enorme lachsalvo’s…’ (GPD)

‘Sterk programma over slappe mannen.. De dialogen zijn snel, grappig, uit het leven gegrepen en doorspekt met pakkende oneliners en woordspelingen. Zeer geslaagde voorstelling van een cabaretduo dat na vijf programma's frisser oogt dan ooit. (De Telegraaf)

‘Terwijl hun conferences zich op de grappen richten, zitten hun dialogen veel slimmer in elkaar. Veel geraffineerder. Dat bewijst vooral de spannende slotscene … ‘’(NRC****)

‘Het gaat nu verder en harder. De typeringen van Remco Veldhuis worden steeds feller. Ze zoeken met scherpe grappen steeds meer de grens op .. ‘(Volkskrant****)

‘Het is sinds Sonneveld en Halsema het beste muzikale cabaret dat ik heb gezien.’ (Frits Spits)

‘Onweerstaanbaar leuk.. tempo en grapdichtheid zijn onvoorstelbaar hoog...een bitterzoete muzikale komedie van het allerhoogste niveau.’ (HP de Tijd****)